Park Wolności w PabianicachRSS

W 1840 roku obszar „odpadów leśnych” – teren dzisiejszego Parku Wolności został przejęty przez władze Pabianic od Rządu Gubernialnego. W 1920 roku podjęto decyzję o utworzeniu parku miejskiego. Firma Edwarda Natzela z ulicy św. Jana przekształciła okoliczne dzikie i zalesione tereny na 36 hektarowy park, wokół cmentarza z czasów I Wojny Światowej (Bitwa o Łódź w 1915 roku), w której zginęło wielu Polaków i Żydów. Byli oni wcieleni do armii walczących ze sobą zaborców Polski – Niemców oraz Rosjan. Od momentu powstania obiekt ten nazywany jest Parkiem Wolności.

Przed wybuchem II Wojny Światowej obiekt był pięknie zagospodarowany. Ogrodzony płotem, z trzema bramami zamykanymi na noc. Na jego terenie funkcjonowały trzy korty tenisowe. Porządku pilnowali zatrudnieni dozorcy. Wrażenie robiły specjalne altanki dla zakochanych. Dookoła alei stały białe ławki a wokół trawników znajdowały się klomby kwiatów. Przy wejściu do parku funkcjonowała drewniana restauracja czynna bez względu na porę roku.

Na terenie parku znajdowały się cztery stawy. W dwóch z nich w krystalicznie czystej wodzie można było podziwiać pływające tam ryby. Aby uatrakcyjnić mieszkańcom przebywanie w parku i spacery administratorzy zbudowali drewniane pomosty, które pomalowano białą farbą. W 1939 roku otworzono dwa kolejne korty tenisowe oraz boisko sportowe. Czasy świetności Parku przerwał wybuch wojny.

Po wojnie Parkiem Wolności oraz Parkiem Słowackiego zajmował się projektant, ogrodnik i organizator wystaw kwiatowych Zygmunt Rudnicki, który z wielkim zaangażowaniem dbał o to miejsce i pielęgnował je, co upodabniało go do ogrodu botanicznego W tych czasach po stawach w Parku Wolności można było pływać wypożyczonymi łodziami.

W 1948 roku ekshumowano z parku groby polskich żołnierzy i przeniesiono je na cmentarz katolicki.

Stosunkowo niedawno, bo W 1972 roku ostatecznie zlikwidowano cmentarz wojenny. Szczątki żołnierzy niemieckich przeniesiono do Gadki Starej a rosyjskich na cmentarz katolicki. Przy jego dawnym wejściu w 2001 roku ustawiono obelisk upamiętniający poległych w czasie I Wojny Światowej, zaprojektowany przez Ewę Maliszewską i Kazimierza Żuka. „Ramię obejmujące kamień to symbol ramion matek otulających poległych synów. Kamień – on powstał z ich łez” – to słowa Alicji Dopart autorki wielu publikacji o historii Pabianic i zasłużonych Pabianiczan, wypowiedziane podczas uroczystego odsłonięcia obelisku.

W 1972 roku władze Pabianic podjęły decyzję o modernizacji parku Wolności. W ciągu dwóch lat na alejach położono asfalt, utworzono place zabaw, ustawiono latarnie. Wyremontowano starą strzelnicę wojskową. Ćwiczyli tam milicjanci, członkowie LOK-u. Funkcjonował tam klub sportów obronnych Walter. Odbywały się tam także lekcje PO (przysposobienia obronnego).

W 1974 roku zbudowano amfiteatr i kawiarnię Parkowa. Prowadziła ją ekipa PSS Społem. W kawiarni wyprawiano huczne wesela. Usypano górkę saneczkową i wkopano w ziemię metalowe urządzenia do ćwiczeń.

W amfiteatrze organizowano koncerty, głównie kapel podwórkowych, choć bywała tu także piosenkarka Krystyna Prońko. W piwnicach kawiarni ćwiczyli kulturyści. W parku Wolności na przestrzeni lat odbywało się wiele imprez kulturalnych. W 1975 roku odsłonięto pomnik bohaterskich obrońców Pabianic przed hitlerowcami – żołnierzy 15 pułku piechoty „Wilków”, projektu Antoniego Białasa.

Popularna Strzelnica w kolejnych latach niszczała, choć kilkakrotnie próbowano ją modernizować, jednak bez gruntownej rekultywacji i większych nakładów finansowych.

Obecnie od czasu do czasu są tu organizowane miejskie czy powiatowe imprezy, jednak wydaje się, że od tamtej pory czas w Parku Wolności czyli na popularnej Strzelnicy stanął w miejscu.

Lokalizacja GPS: 51.6537185,19.3190427
© naweekendzik.pl

Aktualna prognoza pogody Krajowego Instytutu Metereologii na 5 dni:

 

Dodaj komentarz


*

Losowe propozycje z regionu: Park im. Juliusza Słowackiego w Pabianicach| Park im. Stefana Złotnickiego w Zduńskiej Woli| Ogród romantyczny w Arkadii|